Merk
Posted by Diego Martins Ferreira on 21-12-2010 | Reageren uitgeschakeld
Een merk is een teken dat dient om de waren van een onderneming te onderscheiden.
Essentieel hierbij is dat het merk een onderscheidend vermogen heeft.
Voorbeelden van een merk zijn woord- of beeldmerken, zoals de naam Shell of het logo van Shell. Het merkenrecht beschermt ook onderscheidende verpakkingen en kleuren, zoals de verpakking van een Coca-Cola fles of de kleur blauw van Camping Gaz.
U verkrijgt het recht pas als uw merk in het merkenregister staat ingeschreven. Door inschrijving in het register heeft u het recht anderen te verbieden uw merk te gebruiken.
U kunt kiezen uit een:
In de Benelux
De Benelux Merkenwet uit 1962 regelt de bescherming van merken. Het kan gaan om een enkel woordmerk (al dan niet gekoppeld aan een speciale schrijfwijze), een enkel beeldmerk of een combinatie van beide. Sinds 1 september 2006 is de wet vervangen door het Benelux-Verdrag inzake de intellectuele eigendom. Na registratie van een merk kan meteen aanspraak gemaakt worden op het recht. De duur van het recht bedraagt tien jaar. Verlenging van het recht is echter onbeperkt. Merkbescherming in het Benelux-gebied kan al vanaf 240 euro.
Informatie
Kijk voor meer informatie over het aanvragen van merkbescherming op de website van het Benelux-Bureau voor de Intellectuele Eigendom (BBIE) in Den Haag.
Benelux Bureau voor de Intellectuele Eigendom (BBIE)
Merken. Hier vindt u informatie over het registreren van merken. Het Benelux-Bureau voor de Intellectuele Eigendom is het officiële bureau voor de registratie van merken, modellen en tekeningen in de Benelux. Bijna een miljoen merken en meer dan 16.000 tekeningen of modellen staan op dit moment bij het Bureau geregistreerd. Lees meer op: www.boip.int/nl/merken/introduction.
Hoe registreer ik mijn merk buiten de Benelux?
Bescherming buiten de Benelux Een inschrijving bij het Benelux-Bureau voor de Intellectuele Eigendom (BBIE) geldt altijd automatisch voor de hele Benelux: België, Nederland en Luxemburg. Op basis van een Beneluxinschrijving kunt u optreden tegen het gebruik of de registratie door derden van uw merk of daarmee overeenstemmende tekens binnen de Benelux. U kunt niet alleen optreden tegen latere Beneluxmerken, maar tegen alle in de Benelux geldige merken, dus ook Gemeenschapsmerken en Internationale merken met geldigheid in de Benelux. Bescherming buiten de Benelux is ook mogelijk. Dat is aan te raden als u uw producten en diensten buiten de Benelux gaat verkopen. Voor bescherming buiten de Benelux bestaan er verschillende mogelijkheden, die elk hun specifieke voor- en nadelen hebben. De keuze voor een bepaald systeem hangt af van tal van omstandigheden en een effectieve bescherming valt of staat met het kiezen van het systeem dat het beste past bij uw specifieke situatie. Vuistregel hierbij is, dat de bescherming moet aansluiten bij het afzetgebied waar u actief bent: de bescherming moet niet te beperkt zijn maar een te uitgebreide bescherming is ook niet verstandig. Het is van belang uw merk te beschermen daar waar u het gebruikt en dus bescherming nodig hebt. Bescherming in een ruimer gebied kan onnodige risico’s met zich meebrengen en zelfs tot gevolg hebben dat u uw rechten verliest. De keuze voor een systeem van bescherming is dus een belangrijke afweging. Voordat u hieraan begint is het verstandig om u hierover goed te informeren. In onderstaande tabel worden de voornaamste kenmerken van de verschillende systemen vermeld. Wilt u meer informatie over de verschillende typen merken, klik dan het door u gewenste merk aan.
Nationaal merk
Het merk wordt in een bepaald land bij de bevoegde instantie gedeponeerd. Met name wanneer u slechts actief bent in één land of enkele landen buiten de Benelux, kan deze optie aantrekkelijk zijn. Wanneer u echter in meerdere landen actief bent, kunnen de kosten behoorlijk oplopen.
Internationaal merk
Via één depot kan in meer dan 80 landen (naar keuze) bescherming worden verkregen. Wanneer u in meerdere landen actief bent, is deze optie al gauw (veel) goedkoper dan allemaal aparte nationale depots. Voordeel ten opzichte van het Gemeenschapsmerk is, dat de risico’s worden beperkt doordat problemen in één land alleen gevolgen kunnen hebben voor de bescherming in dat betreffende land. Internationale merken worden gedeponeerd bij het bureau van het land van oorsprong (in uw geval dus meestal bij het BBIE).
Gemeenschapsmerk
Via één depot kan bescherming worden verkregen in alle landen van de Europese Unie. Wanneer u in (een groot deel van) de EU actief bent, kan dit een aantrekkelijke optie zijn. Er geldt wel het “alles of niets” principe. Daarnaast kan de verkrijging, instandhouding en handhaving van het recht risico’s met zich meebrengen. Gemeenschapsmerken worden gedeponeerd bij het BHIM (Alicante, Spanje).
Gemeenschapsmerk via Internationaal depot
Een Gemeenschapsmerk kan worden “ingebouwd” in een internationaal depot. U kunt zo met één depot bescherming krijgen in zowel de hele EU als in landen daarbuiten (in totaal meer dan 80). Bijkomend voordeel is dat de risico’s van het “alles of niets” principe van het Gemeenschapsmerk hiermee worden verminderd. Internationale merken worden gedeponeerd bij het bureau van het land van oorsprong (in uw geval dus meestal het BBIE).
Een beschrijving van de mogelijkheden staat in de brochure Merken beschermen buiten de Benelux.
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met ons Informatiecentrum.
Voor meer informatie op de site: www.boip.int/nl/merken/outsideBenelux.
In Europa
Via het Bureau voor Harmonisatie voor de Interne Markt (OHIM) te Alicante, Spanje kunt u sinds 1996 merkbescherming krijgen voor de hele Europese Unie. Op dit zogenoemde Gemeenschapsmerk is uniforme Europese wetgeving van toepassing.
Het Europese merkenrecht verkrijgt u voor een periode van tien jaar en kunt u onbeperkt verlengen. De kosten voor het aanvragen van een individueel merk bedragen circa 1.600 euro, exclusief de kosten voor een merkengemachtigde.
Deze wijze van merkregistratie is goedkoper dan het afzonderlijk indienen van nationale inschrijvingen in alle landen van de Europese Unie. Kijk voor meer informatie over het aanvragen van merkbescherming op de website van het OHIM.
In de wereld
Een internationaal merk biedt u bescherming in een groot aantal landen in de wereld. Het gaat dan om die landen die zijn aangesloten bij de Overeenkomst of het Protocol van Madrid. Een internationaal merk kunt u aanvragen als u een Benelux inschrijving heeft.
Inmiddels zijn meer dan 75 landen aangesloten bij deze verdragen. U kunt bescherming aanvragen in alle aangesloten landen, maar ook kiezen voor een aantal van deze landen. Merkregistratie via deze weg biedt u een eenvoudige en betaalbare manier om uw merk internationaal te beschermen.
Registreren van uw merk
Het deponeren van een internationaal merk gaat altijd via het bureau in het land van herkomst van de aanvrager, bijvoorbeeld het Benelux-Bureau voor de Intellectuele Eigendom (BBIE).
Na controle door het BBIE (het internationale depot moet bijvoorbeeld gelijk zijn aan de Benelux inschrijving), gaat het depot naar de World Intellectual Property Organisation (WIPO) in Genève, Zwitserland. Registratie van het internationale merk vindt namelijk plaats bij deze organisatie.
Handelsnaamrecht
Onder een handelsnaam wordt verstaan de naam waaronder een onderneming wordt gedreven. De statutaire naam van een BV of NV is bijvoorbeeld een handelsnaam.
De handelsnaam ontstaat door het voeren ervan. U doet er echter verstandig aan de handelsnaam te registreren bij de Kamer van Koophandel. Het recht op een handelsnaam bestaat ten minste net zolang als dat u de handelsnaam voert.
Nieuwe handelsnaam
Een nieuwe handelsnaam mag niet in conflict komen met een bestaande handelsnaam of een bestaand merkrecht. Om conflicten met bestaande handelsnamen te voorkomen, kunt u een onderzoek uit laten voeren door de Kamer van Koophandel. Dit kost ongeveer 90 euro.
Om conflicten met bestaande merkrechten te voorkomen, kunt u een merkonderzoek laten verrichten door het Benelux-Bureau voor de Intellectuele Eigendom. Dit kost ongeveer 150 euro.
Merkengemachtigde
Voor advies en ondersteuning bij het registreren van uw merk of handelsnaam kunt u terecht bij een merkengemachtigde. Deze kan u bijvoorbeeld adviseren over uw merkstrategie en u bijstaan bij eventuele conflicten.
Meer informatie over de merkengemachtigde vindt u op de website van de Beneluxvereniging voor Merken- en Modellenrecht, de beroepsvereniging voor merken- en modellengemachtigden.
GTS, BOB of BGA
Naast het octrooi- en kwekersrecht bestaat er nog een aantal andere vormen om een landbouwproduct (of levensmiddel) te beschermen. Het gaat om de Gegarandeerd Traditionele Specialiteit (GTS), de Beschermde Oorsprongsbenaming (BOB) en de Beschermde Geografische Aanduiding (BGA). Alledrie zijn ze geregeld op Europees niveau en zijn kosteloos voor de aanvrager.
Europese Commissie
De Europese Commissie houdt een register bij waarin voor elk land is aangegeven welk product geldt als een GTS (zoals Mozzarella uit Italië), of welk product een BOB (zoals Feta uit Griekenland) of een BGA (zoals Danablu uit Denemarken) heeft. Per ingeschreven product is een productdossier beschikbaar. Iedereen die het product maakt volgens de voorschriften in het productdossier, mag de aangegeven naam voeren. Daarin verschillen deze beschermingsvormen van een merk, dat alleen mag worden gebruikt door de houder ervan.
Gegarandeerd Traditionele Specialiteit
Een GTS gaat over het traditionele karakter in de samenstelling of in de wijze van productie. ‘Traditioneel’ betekent een onveranderd en aantoonbaar gebruik op de EU-markt voor een periode van minimaal 25 jaar. Bijvoorbeeld: de Bond van Boerderijzuivelbereiders (de vertegenwoordiger van boeren die de melk van de eigen veestapel verder verwerken) heeft ervoor gezorgd dat ‘Boerenkaas’ een GTS is. In het bijbehorende productdossier heeft de Bond de grondstoffen, hulpstoffen en bereidingsmethode uitgebreid omschreven. Daarin is ook het traditionele karakter terug te vinden: het gaat om een procédé dat al decennia wordt gebruikt door boeren die op de eigen boerderij kaas maken van rauwe melk van (grotendeels) de eigen veestapel. Iedere boer die kaas maakt met de vastgestelde stoffen volgens de voorgeschreven bereidingswijze mag zijn kaas ‘Boerenkaas’ noemen.
Beschermde oorsprongsbenaming
Een BOB betreft landbouwproducten en levensmiddelen die geproduceerd èn verwerkt èn bereid zijn in een bepaald geografisch gebied. Daarbij moet er een verband bestaan tussen de kwaliteit of de kenmerken van het product en het geografische milieu. Bijvoorbeeld: Campina heeft van ‘Noord-Hollandse Gouda’ een BOB gemaakt voor een bepaald soort kaas. De geografische aanduiding is hier ‘Noord-Holland’; ‘Gouda’ wordt alleen gebruikt om het type (model) kaas aan te geven. In het bijbehorende productdossier heeft Campina omschreven dat ‘Noord-Hollandse Gouda’ volgens een bepaald procédé moet worden bereid uit melk die is gewonnen in de provincie Noord-Holland; het daar aanwezige weidegebied geeft een specifieke smaak aan de melk en dus aan de kaas. Voorts moet de kaas in Noord-Holland worden verwerkt en bereid. Iedereen die in Noord-Holland kaas maakt van Noord-Hollandse melk volgens het beschreven procédé, mag zijn kaas ‘Noord-Hollandse Gouda’ noemen.
Beschermde Geografische Aanduiding
Een BGA wordt verstrekt op landbouwproducten en levensmiddelen die geproduceerd en/of verwerkt en/of bereid zijn in een bepaald geografisch gebied. Daarbij moet er een verband bestaan tussen de hoedanigheid of de faam van het product en de geografische oorsprong. Bijvoorbeeld: de Nederlandse Zuivel Organisatie (NZO) heeft ‘Edam Holland’ vastgelegd als BGA voor een bepaald soort kaas. De geografische aanduiding is hier ‘Holland’; de ‘Edammer’ kaas rolt inmiddels tot in Nieuw-Zeeland van de band, en NZO wilde voor de Edammer die in Nederland wordt gemaakt een eigen benaming. In het bijbehorende productdossier heeft NZO omschreven dat ‘Edam Holland’ in Nederland moet worden gemaakt van koemelk van Nederlandse melkveehouderijbedrijven. Het verband wordt hier gelegd tussen de faam van een Hollandse kaas en de toevoeging ‘Holland’ aan de naam; NZO gebruikt termen als ‘wereldwijde reputatie’ en ‘symbool voor het Nederlandse culturele erfgoed’ om aan te tonen dat er niets boven uit Holland afkomstige kaas gaat. Iedereen die in Nederland kaas maakt van Nederlandse melk volgens het beschreven procédé mag zijn kaas ‘Edam Holland’ noemen.
Register
De Europese Commissie houdt in een register de GTS-en, BOB’s en BGA’s bij. Ze zijn terug te vinden in de zogenaamde DOOR-database. Hierin zijn zowel de aangevraagde als de gepubliceerde en verleende aanvragen terug te vinden.
Wijnen
Wijnen kennen een eigen regime. De Europese Commissie houdt een register bij van de IGT-wijnen (IGT = indicazione geografica tipica = indicatie van geografische oorsprong). Als men voor een wijn een IGT-naam wil gebruiken, moet de wijn voor minstens 85 procent afkomstig zijn uit het geografische gebied waarvan zij de naam draagt. Bovendien moet zij voldoen aan de criteria die zijn opgenomen in het bijbehorende productdossier. Die criteria betreffen bijvoorbeeld de maximum opbrengst druiven per hectare of het alcoholgehalte van de wijn. Een bekend voorbeeld is Champagne. Door de instelling van Champagne als IGT mag niet meer iedere mousserende wijn Champagne genoemd worden. Bekijk ook eens het IGT-register.
Bron: www.octrooicentrum.nl en www.boip.int/nl
………………………………………………………..